شهید عدالت
چند وقت پیش ی مطلب نوشتم درمود مولایم علی و در آن گفتم؛
علی چیزی نبود جز علم و عدالت!
علی باب علم شهر پیامبر بود.
بابی که التماس مردمان زمانه اش کرد تا بپرسند از او تا قبل از اینکه از میانشان برود!
و علی عدالت بود!
و من می گویم عدالت علی بود و علی عدالت!
و گفتم؛
من علی را در عدالت دیدم.
و پیرو علی را به عدالتخواهی خواهم شناخت!
تو این چند روز هرچه به زندگانی پر برکت مولا نگاه کردم، عدالت را پر رنگ ترین بخش زندگانی اش دیدم.
عدالت راهم نه آن عدالتی دیدم که شعار باشد و در حد حرف!
عدالت علی شعار حزب سیاسی نبود!
عدالت علی منش و عمل علی بود!
علی حاضر نبود دانه ای را از دهان مورچه اب به ناحق بگیرد.
علی حاضر نبود سر بیت المال با احدی حتی اگر طلحه و زبیر باشند معامله کند حتی اگر به قیمت جنگ جمل تمام شود!
علی در رعایت عدالت با برادر خود هم شوخی نداشت و حرارت آهن گداخته را به برادرش چشاند تا به او بفهماند علی نیز از آتش جهنم می ترسد!
و همین عدالت علی بود او را به خاک و خون کشاند!
علی را عدالتش به خاک و خون غلطاند. اگر او می خواست عدالت را رعایت نکند و ملاحظه کاری کند، قدرتمندترین خلفا می شد و هیچ معارضی پیدا نمی کرد، اما علی شاخص حق و باطل است.
(امام خامنه ای 8 اردیبهشت 68)
راه مبارزه با اسلام آمريكايي از پيچيدگي خاصي برخوردار است كه تمامي زواياي آن بايد براي مسلمانان پابرهنه روشن گردد. متاسفانه هنوز براي بسياري از ملتهاي اسلامي مرز بين اسلام آمريكايي و اسلام ناب محمدي و اسلام پابرهنگان و محرومان و اسلام مقدسنماهاي متحجر و سرمايهداران خدانشناس و مرفهين بيدرد، كاملاً مشخص نشده است و روشن ساختن اين حقيقت كه ممكن نيست در يك كليت و در يك آئين، دو تفكر متضاد و رودررو وجود داشته باشد از واجبات سياسي بسيار مهم است.