حیدریم

اسلام برخلاف مذاهب دیگر که توجیه کننده ی فقر زندگی اجتمایی هستند بزرگترین آموزش یافته ی مکتبش ابوذر است که میگوید:«وقتی فقر وارد خانه ای میشود،دین از در دیگر خارج میشود»و یا پیامبرش که بنیانگذار مکتبی است که ما به آن معتقدیم  میگوید:

"من لا معاش له لا معاد له"* کسی که زندگی مادی ندارد زندگی معنوی هم نخواهد داشت! گویی پرودُن حرف میزند! درست برخلاف  برداشتی که اکنون از این مذهب میکنندومی گویند: "کسی که به فقر وبدبختی دچار است قلبش صاف تراست وشکسته تر وبیشتر میتواند زمینه ی طلوع  الهامات غیبی باشد!!!"

شکم خالی هیچ ندارد،جامعه ای که دچار کمبود اقتصادی ومادی است مسلماً کمبود معنوی خواهد داشت آنچه را که به نام اخلاق و مذهب می نامند،در جامعه های فقیر، موهوم انحرافی است،معنویت نیست.

دکتر علی شریعتی، کتاب "چه باید کرد"

"من لا معاش له لا معاد له"* یک اصل بسیار اساسى است در اصول کافى این حدیث هست که پیغمبر اکرم مى فرمود: "اللهم بارک لنا فى الخبز" ( خدایا نان را بر ما مبارک بگردان ) "لولا الخبز ما صلینا و ما تصدقنا و لا صمنا" اگر ما نان نداشتیم , نمى توانستیم نماز خوانیم , نمى توانستیم روزه بگیریم , نمى توانستیم صدقه بدهیم!!!

شهید مطهری، کتاب "اسلام و مقتضیات زمان/ج2"

---

·       *  بحارالانوار، ج 6، ‌ص 295