این جمله را که سیاست پر و مادر ندارد را بارها شنیده اید.

بابام بارها وقتی در بحث می کنیم، آخر بحث میگه : "ول کن، سیاست پدر و مادر ندارد!"

به هر حال اون نسل اولی است و من نسل سوم. اختلاف نظر داریم تا آسمون هفتم.

در جواب پدر هم من همیشه میگم که:"سیاستی که ما از اون دم میزنیم هم پدر دارد و هم مادر!"

در کتب مختلف علوم انسانی وقتی دنبال معنای سیاست میگردی، به این نتیجه می رسی که سیاست یعنی رقابت برای رسیدن به قدرت!!! وقتی که سیاست این چنین معنا شود دیگر مشخص است دانشجوی علوم سیاسی ما چه می شود!

اما امام روح الله یک سیاستمدار بود.

سیاستمداری که سیاست را اینگونه تعریف میکرد: "هدایت جامعه بری رسیدن به اهداف مادی و معنوی خود"

این معنا کجا و آن معنا کجا؟

البته تعجبی ندارد.

جهان بینی امام کاملا اسلامی است و جهان بینی غرب انسانی(بخوانید حیوانی)

وقتی غرب انسان را حیوان ناطق می داند اما علامه حسن زاده(زیده عزه) می گوید انسان درختی است که ریشه در آسمان ها دارد، دیگر تفاوت نگرش اسلام به انسان با غرب به انسان کاملا مشخص می شود.

اما بحث اصلی که می خواستم بکنم در مورد همون سیاست است.

در جامعه ما سیاست شده همان بی پدر و مادره!

در صورت که خط و مشی امام روح الله و امام خامنه ای این نبوده و این نیست.

امام مباحثی مانند صداقت، انتقاد پذیری، شجاعت اعتراف به اشتباه، ساده زیستی و ... را از ارکان مهم سیاست می دانند.

اما اندیشه امام کجا و رفتار امروز سیاسیون ما کجا؟

از سیاسیون بگذریم.

خود ما که جوانان و دانشجویان به فکر خود پیرو خط رهبر هستیم چگونه داریم رفتار می کنیم؟

امام روح الله می گوید اعتراف به اشتباه نه تنها نشان کوچکی و ضغف نیست، بلکه نشان بزرگی نیز هست اما ما بر روی اشتباه خود پا فشاری می کنیم تا به فکر خود در مقابل آنان که مخالف ما هستند، کم نیاوریم!!!

امام در تمام سخنان می گوید برادر باشید آنوقت ما در کنار مسجد به طور جداگانه دعای کمیل برگزار میکنیم چون با امام جماعت مسجد نداریم!!!(درمورد این موضوع بعد مفصل خواهم نوشت)

راست می گفت وحید جلیلی که حزب اللهی های ما غرب زده شده اند.

میرن شبهای پیشاور می خوانند تا فحش دادن به عمر را توجیه کنند اما یک کتاب از مطهری نمی خوانند تا از دین و انقلابشان دفاع کنند.

خورشید دینشان را نمی شناسند اما ستاره داوود را در کف نعلبکی، نوک برج، پشت وانت اکبر سبیل شناسایی می کنند.

***

انشالله بعدا حتما درمورد فحش دادن به عمر خواهم نوشت.