چند نکته درمورد مطلب پارک ملت
2- بنده موافق حرف های دکتر افروغ نیستم، اما بیان این حرف ها را مشکل دار نمی دانم. بنده اعتقاد دارم باید این بحث ها در رسانه مطرح شود، بحث شود. همانطور که مقام معظم رهبری خواستار مناظرات در تلویزیون بودند و هستند. ما از بیان سوال ترسی نداریم.
3- مشروعیت و مقبولیت ولی فقیه دو رکن جدا نشدنی است. اگر مشروعیت باشد، که همیشه برای ولی فقیه هست اما مردم نباشند، ولی فقیه برای چیه؟ اگر مردم نباشند و مردم نخواهند علی(ع) خونه نشین می شود. مردم نخواستند و امام معصوم خانه نشین شد. اما مردم ما، امت ما، این رهبری را می خواهند. جان نثارش می کنند.
4- بحث در مورد جایگاه ولی فقیه و کسی که در آن جایگاه قرار می گیرد، متفاوت است. اگر می گوییم ولی فقیه باید توسط فقیه استیضاح شود، حرف حق است. این کجاش توهین به رهبر عزیزمونه؟
5- انتخاب مردم در سال های اول انقلاب، به دلیل روشنگری های انقلابیون بود. در تلویزیون، رادیو، مدرسه، دانشگاه، مسجد و ... بحث ها داغ بود. اما الان چی؟ مسجد که فقط شده جای نماز و روضه! مدرسه درس! دانشگاه درس و ...! تلویزین جای ستایشه! رادیو هم ترانه های رادیو جوان!
6- چرا فکر می کنید تنها نگاه و دید خودتان نسبت به مسائل مختلف صحیح است و هرکس هرجور دیگری که به مسائل نگاه کند اشتباه است؟
7- اگر فضای نقد در کشور بود این همه توهین و هجمه به عماد افروغ نمی شد!
8- بر خلاف نظر رهبر عیزمان، در کشور ما آنچنان که باید و آنچنان که شایسته یک حکومت اسلامی است آزادی بیان وجود ندارد.
راه مبارزه با اسلام آمريكايي از پيچيدگي خاصي برخوردار است كه تمامي زواياي آن بايد براي مسلمانان پابرهنه روشن گردد. متاسفانه هنوز براي بسياري از ملتهاي اسلامي مرز بين اسلام آمريكايي و اسلام ناب محمدي و اسلام پابرهنگان و محرومان و اسلام مقدسنماهاي متحجر و سرمايهداران خدانشناس و مرفهين بيدرد، كاملاً مشخص نشده است و روشن ساختن اين حقيقت كه ممكن نيست در يك كليت و در يك آئين، دو تفكر متضاد و رودررو وجود داشته باشد از واجبات سياسي بسيار مهم است.