حضرت علی (ع) می فرماید: وَ قد فتحُ بابُ الحَرب بینکُم و بینِ اَهلِ القِبلَته و لا یَحملُ هذا العَلَم الّا اهل ُ البَصَرِ و الصَّبر (نهج البلاغه خطبه 173)

صبر و بصر. دو کلمه که از حروف مشترک تشکیل شده اند و دو رکن در حمل پرچم هدایتند. کسی که می خواهد در مسیر هدایت قدم بردارد باید بصیرت داشته باشد و سپس استقامت.

بصیرت از سوی خداوند داده می شود: قد جاءَ کُم بصائِرُ مِن ربِّکم

خداوند راه را نیز نشان داده است: قَد تبیَّنَ رشدُ من الغی

کسی که بصیرت دارد می تواند راه سعادت را پیدا کند و در آن مسیر قدم بردارد و کسی که چشمانش را ببندد به زیان او خواهد بود.

در هر دورانی که حق باطل با هم در آمیخته شود، آن دوران، دوران دشواری است. زمانی که صفوف حق و باطل بسیار به هم نزدیک باشد، بدون بصیرت نمی توان صفوف را از هم تشخیص داد. حال اگر می خواهیم در این دوران در صف حق باشیم، باید بصیرت داشته باشیم.

بصیرت مگر چیست که قدرت تشخیص حق از باطل را به انسان می دهد؟

بصیرت به معنای دید و درک سیاسی و قدرت تحلیل نیست. کسی که تحلیل گر ماهری است بدان معنا نیست که انسان بصیری است. بلکه بصیرت به معنای روشنی دل است. یعنی چشم دل بازشدن و ارتباط معنوی که با خدا، یعنی بازیچه دنیا و مشکلات دنیوی نشدن. این همان بصیرتی است که خداوند وعده داده و به انسان ها می دهد. گاهی انسان ها بصیرت دارند و راه را تشخیص می دهند و می دانند کدام حق است و کدام باطل اما از ایستادگی خسته می شوند. اگر بخواهیم به تاریخ نگاه کنیم به مردمی می رسیم که می دانستند حسین بن علی (ع) حق است و یزید باطل است. اما گروهی از آنها سکوت کردند از ترس از دست دادن دنیا. گروهی نه تنها سکوت نکرده بلکه در سپاه یزید نیز قرار گرفتند. آیا این مردم نمی دانستند حسین (ع) حق است؟

آری، می دانستند اما دو رکن هدایت که صبر و بصر است را نداشتند. بصیرت نداشتند تا ارتباط قلبی با خداوند برقرار کرده و دل خود را بر دنیا و هرآنچه دنیوی است را ببندند. عده ای هم که صبر و توان مقاومت در مقابل زورگویان دنیا را نداشتند، سکوت کردند و دور شدن از امتحان عاشورا را ترجیح دادند.

اما در تاریخ 30 ساله انقلاب اسلامی ایران مردم ما بارها به همه نشان دادند که بهترین امت و بهترین پرچمداران هدایت با بهره مندی از دو قدرت صبر و بصر هستند. یک سال از حرکت حرکت عظیم مردم در نهم دی ماه سال 1388 می گذرد. این روز را می توان تجلی بصیرت و صبر در حماسه عاشوراییان نامید. حماسه ای از جنس بصیرت و استقامت. مردم ایران در نهم دی ماه دل خود را بر هر آنچه غیر خدا بود بسته و دل به خداوند دادند. نهم دی ماه روز ننگی است برای مردم سال 61 هجری که حیسن بن علی را تنها گذاشتند و با بی بصیرتی به جنگ او نیز رفتند. امام مردم ایران اسلامی چنان دست بیعتی با فرزند حسین (ع) ، امام خامنه ای (مدظله) دادند که تاریخ تا بدان روز به خود ندیده بود.